Menu

POZNAJ/PRZECZYTAJ/POKOCHAJ

I am the Vampire Lestat!

Już dzisiaj premiera "Wilczego przesilenia" Anne Rice, drugiego tomu "Daru wilka" -> recenzja. Książkę dostanę dopiero dzisiaj wieczorem albo jutro, postaram się jak najszybciej napisać recenzję =D Szczerze powiedziawszy nie mogłam doczekać się tej książki. "Dar wilka" był dobry, a jaki będzie drugi tom? To naprawdę dobre pytanie, szczególnie, że pani Rice lubi zaskakiwać. 
Tymczasem wróćmy do tematu "I am the Vampire Lestat!" nie da się ukryć, że dzięki cyklowi "Kroniki wampirów", Lestat jest jednym z najbardziej znanych wampirów naszych czasów! I o tym chyba będzie ten post. Nie zamierzam bowiem pisać recenzji, z tych dziesięciu tomów, ale chociaż w kilku krótkich słowach Wam o nich przypomnieć.


Za nim sama coś napiszę, poznajmy opinię samego Lestata na temat "Kronik wampirów".
"Kiedy czytelniku przeczytasz to zdanie z jego książki, że uczyniłem go wampirem bowiem pragnąłem jego plantacji i rezydencji, w której mieszkał możesz to raczej przypisać jak przypuszczam bardziej skromności niż głupocie""Wybaczam mu te wszystkie nonsensy, które wypisywał(...)"
Dla mnie "Kroniki wampirów", to świetny cykl od początku do końca. Oczywiście są części lepsze i gorsze jednak wszystkie trzymają ten sam poziom. Wampir Lestat, który towarzyszy nam praktycznie w każdej części, raz bardziej, raz mniej widoczny jest bohaterem cudownym. To wampir o wielkim ego, otoczony ścianą egocentryzmu, uwielbiający sztukę, gardzący ubóstwem. Znany ze swojej impulsywności i zmiennych nastrojów, popadający w różne stany od radości do smutku przez szaleństwo. Można go potępiać, ale nie da się go nie uwielbiać, bo nawet jeśli jesteśmy na niego wściekli to zaraz robi coś by znowu nas do siebie przekonać.

"(...) Jesteś lekkomyślny i próżny. Nie mówię tego, żeby cię zranić. Naprawdę nie. Tęsknisz za tym, żeby cię widziano, rozmawiano z tobą i rozumiano. Chcesz wprawić wszystko w ruch i zobaczyć czy Bóg nie wyciągnie ręki i nie złapie cię za włosy".
Louis o Lestacie 

 Cykl "Kroniki wampirów" to historia przemyślana od początku do końca, nie ma w niej elementów, które do siebie nie pasują, a wampiry nie są miłymi istotami, aczkolwiek targają nimi ludzkie namiętności.
Wampiry Anne Rice cechują :
  • erotyzm,
  • powiązanie ze światem magii,
  • wampir będący z wyglądu aniołem,
  • ucieczka przed światłem słońca,
  • wytrwałość na słońce poprzez długie życie,
  • więzy miłości, przyjaźni,
  • przemyślenia godne ludzi,
  • uwielbienie sztuki,
  • picie krwi ludzkiej dla zabawy, bądź dla przeżycia,
  • spanie w trumnie lub łóżku.

TOM 1
"Wywiad z wampirem"
Zabijanie to nie jest zwyczajna rzecz. (...)Nie jest to wyłącznie nasycenie się krwią.(...)To przeżycie towarzyszące zetknięciu się z innym życiem. Często również doświadczenie pozbawiania kogoś tego życia, gdy wolno, powoli wysysa się jego krew. To doświadczenie powtarza się bez końca i jest jakby przeżywaniem na powrót własnej śmierci, której zaznałem, ssąc krew z nadgarstka Lestata, gdy czułem, jak jego bicie serca zlewa się z moim. Jest to celebracja, bez końca, tego doświadczenia, ponieważ dla wampirów to jest właśnie ostateczne i podstawowe przeżycie. 

TOM 2
"Wampir Lestat"
Jeśli był Bóg, nie miał teraz dla mnie żadnego znaczenia. Był tylko częścią jakiegoś nudnego i okropnego królestwa, którego sekrety już dawno temu zostały splądrowane i złupione, którego światła dawno już wygasły. To było pulsującym jądrem samego życia, wokół którego obracała się cała jego prawdziwa złożoność. Ach powab tej złożoności, poczucie po prostu bycia w niej...

TOM 3
"Królowa potępionych"
W gruncie rzeczy żyjemy w świecie przypadku, w którym możemy być pewni jedynie stałości zasad estetycznych. Słusznie czy nie, walczymy z wiecznością, usiłując stworzyć i utrzymać równowagę etyczną; ale rzucające na kolana piękno letniego deszczu migoczącego w świetle ulicznych latarni lub potężnych błysków artylerii na tle nocnego nieba jest bezsporne. 


TOM 4
Opowieść o złodzieju ciał
Pomóż mi, dobry Boże. Gdzie są moi bezimienni święci? Gdzie anioły z upierzonymi skrzydłami, by zanieść mnie do piekła? Czy gdy się pojawiają, są ostatnią piękną rzeczą, jaką widzi potępieniec? Czy gdy spada w bezmiar ognia, nadal może śledzić, jak unoszą się ku niebu? Czy istnieje wtedy nadzieja na ujrzenie ostatniego błysku złotych trąb i na rozświetlenie twarzy promieniami padającymi z oblicza Boga? Co wiem o niebie? 

TOM 5
Memnoch Diabeł
Moim zdaniem najlepsza część i zarazem zupełnie inna niż wszystkie. Ma w sobie jakiś urok, a świat stworzony i wykreowany przez Rice po prostu powala!
Kocham w tej części między innymi prolog :
Tu Lestat. Wiesz, kim jestem? Wobec tego możesz pominąć parę następnych akapitów. Jeśli
jednak się jeszcze nie znamy, chciałbym, aby to teraz była miłość od pierwszego wejrzenia. Spójrz: oto twój bohater, doskonała kopia jasnowłosego, niebieskookiego, mającego metr osiemdziesiąt wzrostu Anglosasa. W dodatku wampir, i jakby tego było mało, najpotężniejszy, jakiego kiedykolwiek spotkasz. Moje kły są za małe, aby zwracały uwagę, chyba że chcę inaczej, ale są bardzo ostre. Nie potrafię wytrzymać dłużej niż kilka godzin, aby nie poczuć ponownie nienasyconego pragnienia ludzkiej krwi. (...)
Czy jestem unikatowy? Bynajmniej. Na świecie istnieje jeszcze co najmniej dwadzieścia
innych wampirów, o których wiem. Połowę z nich znam dość blisko, a spośród tych połowę darzę głęboką miłością. Dodaj do tego ze dwustu włóczęgów i nieznajomych, o których nie wiem nic, prócz tego, że od czasu do czasu ktoś rzuci słówko na ich temat, no i jeszcze z tysiąc innych, głęboko zakamuflowanych nieśmiertelnych, krążących po świecie i udających śmiertelników. (...) Jeżeli chodzi o mnie, łączą w sobie to, co najlepsze u młodych i starych wampirów. Choć mam zaledwie dwieście lat, posiadłem siłę i potęgę pradawnych. Odznaczam się współczesną wrażliwością i zarazem nienagannym gustem i smakiem dawnego arystokraty. Wiem dokładnie, kim jestem. Jestem bogaty. Jestem urodziwy. Widzę własne odbicie w lustrach. I w szybach wystawowych. Uwielbiam śpiewać i tańczyć. Co robię? Co tylko zechcę. (...) Ty i ja mamy duszę. Pragniemy wiedzy, dzielimy tę samą ziemię, żyzną, bogatą i pełną rozlicznych niebezpieczeństw. Nikt — ani ty, ani ja — nie wie, co znaczy śmierć, mimo że niekiedy mówimy coś całkiem przeciwnego. Sęk w tym, że gdybyśmy to wiedzieli, ja nie napisałbym, a ty nie przeczytałbyś tej książki.
Istotne jest to, że skoro już mamy zgłębić tę historię, powinieneś wiedzieć, iż postawiłem
sobie szczytny cel — zostać w tym świecie bohaterem. Postrzegam siebie jako osobę złożoną pod względem moralnym, twardą duchowo i wyzwoloną estetycznie, istotę pełną ciekawych przemyśleń i spostrzeżeń, rzutką i wnikliwą, jako kogoś, kto ma ci coś do powiedzenia.

TOM 6
Wampir Armand

Wspomnienia spowijają mnie niczym welon. Unoszę ramię i zaraz otacza je rękaw wspomnień. Spoglądam i widzę mnogość czasów. Najbardziej jednak lękam się tego, że podobnie jak z innymi kwestiami, okaże się, że tak się one tylko ciągną przez stulecia na samej granicy nicości.


TOM 7
Merrick
Duma zawsze jest podstawowym grzechem tych, którzy pozostają w Talamasce. Wierzymy, że byliśmy świadkami cudów. Wierzymy, że potrafimy czynić cuda. Zapominamy, że nic nie wiemy. Zapominamy, że może nie ma nic, co moglibyśmy odkryć. 



TOM 8
Krew i złoto


Jesteśmy istotami nie z tego świata. Z jednej strony przeżywamy zbyt wiele, z drugiej zaś okazujemy za mało emocji.



TOM 9
Posiadłość Blackwood

Rzekłbym, iż nieodłączną cechą naszego gatunku jest skrajny indywidualizm, wielość międzyosobniczych różnic, swoista płynność takich pojęć jak przyjaźń, jedność, wspólnota dusz. 



TOM 10
Krwawy Kantyk
Chcę być świętym. Chcę zbawiać dusze milionami. Chcę czynić dobro jak świat długi i szeroki. Chcę zwalczać zło! Chcę, żeby moje posągi stały w każdym kościele. Mam na myśli figury naturalnej wielkości, metr osiemdziesiąt z hakiem, włosy blond, oczy niebieskie...
Zaraz, zaraz. Wiesz, z kim masz do czynienia?
Bo może jesteś moim nowym czytelnikiem i nigdy o mnie nie słyszałeś?

No, jeśli tak, to pozwól, że ci się przedstawię, bo co jak co, ale autoprezentacja na początku każdej książki to dla mnie największa frajda. 
Cholernie dobrze wiem, jak być w pełni rozwiniętym, postrenesansowym, postdziewiętnastowiecznym, postmodernistycznym, postpopularnym pisarzem. Dekonstruować to nie ze mną, skarbie. Z tego wniosek, że ode mnie dostaniesz powieść jak się patrzy - z początkiem, środkiem i zakończeniem. Sięgając po mój produkt, możesz liczyć na wątek, krwiste (tak!) postaci, napięcie, pełny pakiet.

Ze mną będzie ci jak w raju. Więc wyluzuj i łykaj stronkę za stronką. Nie pożałujesz. Myślisz, że nie pożądam nowych czytelników? No, to się dowiedz, skarbie, że na drugie imię mam 'Pożądliwy'. Muszę cię mieć!
Oooch, to jest jazda, Lestat Wspaniały. To dla mnie odpowiedni tytuł w tej książce. Jestem, jak się dobrze nad tym zastanowicie, wspaniały. I chyba jasne, że ktoś musiał to głośno powiedzieć 

I w końcu TOM 11...zaraz 11? No właśnie też byłam zdziwiona, dowiedziałam się o nim dopiero teraz.
Prince Lestat
Tytuł oryginalny: Prince Lestat
rok wydania: 2014
polskie wydanie: brak
stron: 464
wydawnictwo: Knopf
opis N-C-P: Książę, Król, Imperator, Bóg Wampirów powraca. Strzeżcie się!

treść: Lestat powraca, żeby ratowac świat przed straszliwą plagą jaka dotknęła wszystkich krwiopijców. Dzielnie pomagają mu w tym znane i lubiane postacie: Louis de Pointe du Lac, Armand, Mekare i Maharet, Pandora i Flavius; David Talbot, oraz Marius. Książka nawiązuje i przypomina wielowątkową strukturą, kultową Królową Potępionych. 
Źródło 

Oczywiście istnieje jeszcze cykl nowych kronik, jednak mnie osobiście nie przypadł do gustu, to już po prostu nie było to. Co nie oznacza, że książki jakoś spadły z poziomem.

A Wy znacie kroniki? 
Lubicie? 
Która część Was urzekła? 
Nie znacie? 
To czytajcie, bo warto =D



Ja podsuwam wam pod nos metafizyczną wizję stworzenia świata i wieczności, całą (mniej więcej) historię chrześcijaństwa i furę medytacji na temat najwznioślejszych chwil kosmosu i co w zamian słyszę? 
"A co to niby za powieść? Kto ci kazał się pakować do nieba i do piekła?! Masz być kabaretowym czartem!' 
Lestat "Krwawy kantyk"




Jestem Wampirem Lestatem


Ja jestem Wampirem Lestatem
Wy zjawiliście się tu na Wielki Sabat
Ale żal mi was wszystkich

Nie możecie oprzeć się panom nocy
Nie ma w nich miłosierdzia na wasze błagania
Wasz strach napełnia ich rozkoszą
A przecież weźmiemy was w miłości
I w zachwycie złamieny was.
I w śmierci uwolnimy was.
Nikt nie powie,
Że nie byliście ostrzeżeni.

Dzieci Ciemności
Spotykają Dzieci Światła.
Dzieci Człowieka
Walczą z Dziećmi Nocy.




Jednak z lepszych piosenek z filmu =D










Inne książki Anne Rice
Inne książki wydawnictwa Rebis Dom Wydawniczy

4 komentarze :

  1. Serii nie czytałam,ale może kiedyś znajdę czas.

    OdpowiedzUsuń
  2. Czytałam "Wywiad z wampirem" - podobało mi się i mam zamiar przeczytać kolejne tomy. Ale muszę przyznać, że nie wiedziałam, że jest ich aż tak dużo! :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Nie znam serii. Tak, ja - wielbicielka wampirów, swą przygodę zaczęłam od Zmierzchu ;) A panią Rice poznałam dopiero podczas lektury Pokuty i Kuszenia, które bardzo mi się spodobały. Kolejne spotkanie z autorką to Pandora - po której straciłam zapał do dalszego poznawania pióra Anne. Niemniej jednak Kroniki wampirów mam w planach, pewnie emerytalnych, ale zawsze ;)

    OdpowiedzUsuń
  4. Pandora i wampir Vittorio należą do nowych kronik i nie ma w nich Lestata! Dlatego mnie osobiście się nie podobały :D

    OdpowiedzUsuń

Dziękuję za podzielenie się swoją opinią.
Postaram się jak najszybciej odpowiedzieć :)

RECENZJE Z PAZUREM © 2015. Wszelkie prawa zastrzeżone. Szablon stworzony z przez Blokotka