Małgorzata Sobieszczańska - Kilka dni lata



Trzy kobiety...
Trzy pokolenia...
Jedno mieszkanie...
Trzy małżeństwa...
Wiele nieszczęść i historia zataczająca krąg...

Te wszystkie historie znajdziemy w polskiej sadze Kilka dni lata Małgorzaty Sobieszczańskiej. Ta książka doskonale pokazuje jak niewiele trzeba żeby powtarzać błędy poprzedniego pokolenia.  Nie ma rodziców idealnych, nie ma bajkowych rodzin. Każdy z nas nosi w sobie tajemnicę, która zawiera ból przeszłości jednak to od nas zależy czy przekażemy ją następnemu pokoleniu. Czasem zdarza nam się, że zapominamy jakich zachowań nie lubiliśmy u swoich rodziców i po prostu je powielamy, skazując nasze dzieci na podejmowanie podobnych rozwiązań i odczuwanie takiego samego bólu, który czuliśmy. Możemy robić to świadomie lub nie, ale efekt zazwyczaj jest ten sam - niezrozumienie, zepsuta relacja. Nie wszystko można naprawić, nie zawsze starczy nam na to czasu...

Tytuł: Kilka dni lata
Autorka: Małgorzata Sobieszczańska
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie

Amelia ma osiemdziesiąt dziewięć lat. Wiele tajemnic z przeszłości zabierze ze sobą do grobu. Najpierw nie chciała się nimi z nikim podzielić, teraz nikt nie ma czasu na to by jej wysłuchać. Korzysta więc z jedynej możliwej okazji i o swojej wielkiej miłości do Żory, nieszczęśliwym małżeństwie, życiu na Syberii opowiada wnuczkowi, który jest jeszcze za mały by dobrze ją zrozumieć.

Janina ma niecałe sześćdziesiąt lat. Na głowie dom, męża, dorosłą córkę, wnuka i chorą matkę. Jest zmęczona i sfrustrowana. Nigdy nie czuła się kochana przez swoją rodzicielkę. Z jej mężem Kostkiem nie połączyła jej wielka namiętność, a bezpieczny i stały związek, który jej gwarantował.  Nieszczęśliwie zakochana, zdradzona, kochana tylko przez ojca nadal brnie przez życie. Teraz jest zmuszona patrzeć, jak jej córka zmaga się z rozpaczą po rozwodzie i nie umie pójść dalej.

Maja ma trzydzieści trzy lata. Jest rozwiedziona, ale wciąż nie może zapomnieć o swoim byłym mężu. Była w nim nadal zakochana, jak wtedy gdy nie mogła od niego za wiele wymagać. Do ślubu zmusiła ich jej matka. Rok temu to wszystko się rozpadło, a ona została z dzieckiem i złamanym sercem. Nawet teraz nie jest wstanie się pozbierać. Codziennie stoi pod jego blokiem, bojąc się, że w jego życiu pojawi się nowa kobieta.

Nauczyła się wtedy zdania, które stało się jej mottem: najbardziej niszczące w życiu są namiętności. 
Możesz nie wierzyć w przeznaczenie, ale zatrzymaj się na chwilę i przeanalizuj swoja aktualną sytuację. Jeśli już to zrobiłeś przypomnij sobie jak wyglądało życie twoich rodziców. Teraz porównaj te dwa zdarzenia i zastanów się czy przypadkiem nie są do siebie podobne. Popełniamy błędy naszych rodziców, oczywiście nie wszystkie, ale tego po prostu nie da się uniknąć. Nasi rodzice wcześniej powielali błędy swoich rodziców, a nasi dziadkowie swoich. Nad tym nie można zapanować. Im bardziej się bronimy tym mocniej wchodzimy w schemat. Czasem jednak życiu są takie chwile kiedy możemy zerwać z tym ciągiem powtarzalnych zdarzeń i zachowań, pytanie tylko czy będziemy wstanie je wykorzystać?

Gdyby jeszcze mogła przekazać Amelce to, co zrozumiała tej nocy w piwnicy dawnego urzędu wojewódzkiego: że nic poza życiem nie mamy. Nie była to może odkrywcza myśl, przeszło jej przez głowę, ale miała przecież tylko dwadzieścia trzy lata.
Amelia, Janina i Maja nawet nie wiedzą, jak wiele je łączy. Nie miały odwagi zdobyć się na szczerą i jakże potrzebną w ich wypadku rozmowę. Niektórzy uważają, że milczenie jest złotem jednak ich historia pokazuje, że może stać się największym przekleństwem. Trzy pokolenia kobiet, które powtarzają wciąż ten sam schemat, na przestrzeni wielu lat nie mogły zdobyć się na kilka szczerych słów, które mogłyby je uchronić przed bólem albo chociaż samotnym jego odczuwaniem.

Podróż miała w sobie coś metafizycznego, to przemieszczanie się z jednego miejsca w drugie, im dłużej trwa, tym silniejsze jest poczucie przekraczania granicy między światami.
Trzy historie, trzy schematy, trzy niezwykłe kobiety to kwintesencja tego co najlepsze w powieści Kilka dni lata. Autorka w niezwykły sposób splotła ze sobą historie życia nie tylko Amelii, Janki i Mai, ale także ich rodzin i przyjaciół. To wzruszająca saga, która pokazuje jak mocno jesteśmy związani ze swoimi bliskimi, a także to jak jedna rozmowa czasem może uratować naszą rodzinę przed powtarzaniem naszych błędów. Zdecydowanie polecam tą historię wszystkim kobietom.


Za egzemplarz dziękuję:


Previous
Next Post »
8 Komentar
avatar

Nie znam tej książki, ale jej fabuła oraz Twoja recenzja wzbudziły moje zainteresowanie, dlatego będę miała na uwadze ową pozycję.

Balas
avatar

Nie słyszałam wcześniej o tej książce. Ale wydaje się być ciekawa. Będę miała na uwadze tę pozycję podczas jakieś wyprawy bibliotecznej. ;D

Pozdrawiam
blog--ksiazkoholiczki.blogspot.com

Balas
avatar

To prawda nie ma nic idealnego. Wiele dzieci też cierpi przez rodziców, którzy też wpakowali ich w problemy. Pokuta za pokolenie. Bardzo ciekawa książka i fabuła, nawet bym przeczytała.
Pozdrawiam ciepło ♥
http://kochamczytack.blogspot.com

Balas
avatar

Fabuła mnie zainteresowała :)

Balas
avatar

Chętnie poszukam i przeczytam :)

Balas
avatar

Też pierwszy raz słyszę o książce. Lubię tego typy sagi, więc z chęcią ją poznam :)
Faktycznie, ja również powielam błędy swoich rodziców.

Balas
avatar

Pierwszy raz słyszę o tej książce, ale Twoja recenzja w zupełności wystarczyła aby mnie do niej zachęcić. Fabuła może być naprawdę ciekawa, muszę przeczytać ;)

Balas
avatar

Zakochałam się w Twoim blogu jest cudowny ♥ bardzo ładnie piszesz, książkę przeczytam napewno. Miłego dnia. Pozdrawiam Wiktoria.

Balas

Dziękuję za podzielenie się swoją opinią.
Postaram się jak najszybciej odpowiedzieć :)