Stephen KIng - Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika


Na polskim rynku znajdziecie mnóstwo poradników o tym jak pisać i co pisać, na rynku zagranicznym znajdziecie ich jeszcze więcej. Sama mam za sobą kilka tego typu książek. Jak na ich tle wypada poradnik napisany przez samego Mistrza?

Tytuł: Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika
Autor: Stephen King
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

Najważniejsza zasada dla każdego przyszłego i obecnego pisarza, to - czytać, czytać i jeszcze więcej czytać, bo tylko czytając książki innych autorów możemy się czegoś nauczyć.

Idąc dalej, jeśli nie będziecie ćwiczyć, nigdy nie zostaniecie dobrymi sportowcami. Ta sama zasada odnosi się do pisania. Musicie pisać, pisać i jeszcze raz pisać, bo tylko dzięki nauce na własnych błędach uda wam się coś osiągnąć.

Nigdy się nie poddawać - to prosta zasada i oczywista, ale czasami o niej zapominamy. Jedna porażka nie sprawi, że stracimy tę jedną jedyną szansę na zaistnienie, one są po prostu nieskończone. Nie bójmy się więc krytyki, nie zapominajmy o gramatyce i pamiętajmy, że bohaterowie nie mogą być jednowymiarowi.

W pisaniu nie chodzi o zdobywanie pieniędzy, sławy, uznania, kobiet czy przyjaciół. Koniec końców piszemy, by wzbogacić życie naszych czytelników i swoje przy okazji. Chodzi o uszczęśliwianie. Po prostu o uszczęśliwianie.
To poradnik i nie-poradnik jednocześnie, czyli coś zupełnie w stylu Mistrza, który nigdy nie porusza się utartymi szlakami. Z tego względu ten poradnik i nie-poradnik to książka nie tylko dla początkujących pisarzy, ale także dla fanów autora, którzy również będą usatysfakcjonowani lekturą.

Pamiętnik rzemieślnika to nie tylko porady od twórcy dla twórcy. King opowiada o tym jak pisał swoje opowiadania, wspominał o kosmicznych mutantach w radioaktywnych jeziorach, mówił również o papierowych postaciach, a także o tym czego możemy nauczyć się od innych autorów.

Znajdziemy tutaj jednak bardzo wiele wątków autobiograficznych. King opowiada nam o swoich traumatycznych przeżyciach z dzieciństwa, ciężkich latach niewyobrażalnej biedy, swoich własnych epizodach z alkoholem i narkotykami, a także o wypadku z 1999 roku, który zmienił całe jego życie.

W pisaniu chodzi o to by uwieść czytelnika. Dobra gadka to część techniki uwodzenia. Gdyby tak nie było, czemu tyl par zaczynających wieczór od kolacji, kończy go w łóżku?

Mistrz opowiada nam również o swoich inspiracjach i pomysłach na swoje dzieła. O tym co skłoniło go do napisania swojego debiutu, skąd wzięły się jego najlepsze opowiadania, a także co dla pisarza oznacza automat sprzedający środki higieniczne w damskiej przebieralni. Wspomina także o tym co dało mu pisanie i dlaczego nigdy nie przestał nawet wtedy, kiedy nie miał na to czasu.

King jest szczery, zabawny i równy, nie występuje tutaj w roli nadętego mentora i nie uważa, że wszystko wie najlepiej. Nie daje gotowych rozwiązań, ale opowiada o swoich własnych doświadczeniach.

Myślę, że Pamiętnik rzemieślnika to świetna książka dla fanów pisarza i początkujących autorów, ale i tych z większym stażem. Zawiera wiele cennych wskazówek i pozbawiona jest nadętego tonu, a przede wszystkim wiele w niej wątków autobiograficznych. Polecam :)


Previous
Next Post »
0 Komentar

Dziękuję za podzielenie się swoją opinią.
Postaram się jak najszybciej odpowiedzieć :)