Haruki Murakami - Śmierć Komandora. Pojawia się idea



Haruki Murakami to jeden z moich ulubionych autorów. Uwielbiam jego ciekawa, choć czasami trudne do zaakceptowania przemyślenia i to, że czytając jego powieści muszę poświęcić im pełnię uwagi, skupić się, żeby nic mi nie umknęło.

Śmierć Komandora. Pojawia się idea została uznana w Honkg Kongu za nieprzyzwoitą, została ocenzurowana i zakazana dla czytelników poniżej 18 roku życia. Natomiast w Japonii zdaniem skrajnej prawicy powinno oskarżyć się autora o zdradę narodową, przy jednoczesnym okrzyknięta największym dokonaniem tego pisarza. 

Tytuł: Śmierć Komandora. Pojawia się idea
Autor: Haruki Murakami
Wydawnictwo: Muza

Malarz zostaje z dnia na dzień porzucony przez żonę. Praktycznie od razu podejmuje decyzję, by wyprowadzić się z domu. Niespodziewanie rezygnuje ze wszystkich zleceń, wsiada w swój samochód i przez kilka miesięcy bez celu przemierza północno-wschodnią część wyspy Honsiu. 

Zmęczony tułaczką zatrzymuje się w Tokio, gdzie prosi przyjaciela o nocleg. W zamian otrzymuje możliwość zamieszkania w opuszczonym domu w górach, który należał do jego ojca, sławnego malarza. Nowe otoczenie inspiruje bohatera, zamierza żyć w tym miejscu i w całości poświęcić się pracy twórczej, korzystając z pracowni malarza i prowadzić lekcje malarstwa w Odawarze, gdzie wdaje się również w niewiele znaczące romanse.

Pewnego dnia na strychu odnajduje nieznany obraz starego malarza, który niemal wiernie odtwarza scenę zabójstwa Komandora "Don Giovanniego", to wydarzenie stanie się początkiem jego szczególnej formy odrodzenia zarówno w sztuce, jak i w życiu.


Nawet jak człowiek ma oczy szeroko otwarte, nie dostrzega wielu rzeczy...

Bohaterowie tej powieści są przeciętni aż do bólu. Gotują, pracują, spotykają się z przyjaciółmi, uprawiają seks, zdradzają, rozstają się, starają się pozbierać swoje życie, popełniają błędy i naprawiają je. Są po prostu ludźmi, wyjątkowymi w swej pospolitości. Chociaż bez wątpienia łatwo zauważyć różnice kulturowe, chociażby pomiędzy Polską, a Japonią, są one mocne zarysowane w powieści.

Liczne tajemnice z przeszłości bohaterów wychodzą na światło dzienne i mają bezpośredni wpływ na ich dzisiejsze wybory, tutaj nic nie dzieje się bez przyczyny, a rzeczywistość miejscami blaknie przy rzeczach zupełnie surrealistycznych, które jednocześnie są tak eleganckie, że jej nie zaburzają.

Powieść jest subtelna, delikatna, a jednocześnie miejscami jest zaskakująca, wręcz oburzająca, nie bywa jednak niesmaczna. Wszystko zostało dobrze wyważone, tak by czytelnik nie odłożył książki na półkę z poczuciem odrazy tylko chłonął ją aż do ostatnich stron. Oprócz seksu, który tak niektórych oburzył, autor zagłębia się w uczucia, które towarzyszą bohaterom przy porzuceniu, co czują trwając w samotności, a to wszystko w wyjątkowym japońskim klimacie. Naszą uwagę autor również skupia na malarstwie, sztuce, na tym co wyjątkowe i piękne.

W leśnej ciszy zdawało się, że słychać, jak czas płynie i życie mija. Jeden człowiek znika, pojawia się inny. Jedna myśl znika, pojawia się inna. Jedna forma znika, pojawia się inna. Nawet ja sam dzień po dniu po trochu się rozpadałem i znowu odżywałem. Nic nie stoi w miejscu. A czas przepada.

Bardzo cenię sobie powieści tego autora. Skłaniają mnie do myślenia, do obserwacji otaczającego mnie świata i do bardzo szczegółowej ich analizy. Nie wiele książek obecnych na rynku to potrafi. Z przyjemnością sięgnę po kolejny tom.


Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu


Previous
Next Post »

INFORMACJA

Na blogu korzystamy z zewnętrznego systemu komentarzy Disqus. Więcej na ten temat znajdziesz w §3 Polityki Prywatności Bloga.
0 Komentar

Dziękuję za podzielenie się swoją opinią.
Postaram się jak najszybciej odpowiedzieć :)